BERT WANT
Bert Want etst een wonderlijke sprookjeswereld, bevolkt met allerhande droomwezentjes, imaginaire fabeltjesfiguren, vissen, insecten, vogels en wollige knuffelbeestjes. Hij is een rasverteller maar zijn spontane prenten zijn nooit te anekdotisch of illustratief. De beeldentaal is picturaal en poëtisch opgebouwd met rijke toonschakeringen, een virtuoze lijnvoering en gevoelige arceringen in een boeiend spel van licht en schaduw. Hij weet steeds van overvloedige en fantasierijke composities vol grappige details een sluitend geheel te maken.
Bij het nieuwe werk zijn minder etsen. In plaats van de mono- of duochrome lijntekeningen blaken de figuren nu van een uitbundige kleurenrijkdom. De tijdelijke afwezigheid van zijn pers dwong Bert om zich te storten op een ander medium: dat van pen en penseel. Wil dat zeggen dat we nu geen nieuwe etsen meer krijgen te zien van Bert? Neen, de meester-graficus kan zijn ding niet zomaar loslaten. Maar, waar tekeningen en schilderijen vroeger slechts voorbereidingen waren voor de etsen, nu zijn ze veel meer dan dat. De figuratieve lijnenrijkdom is gebleven. Bert Want schildert dan ook als een etser: hij tekent met verf. Met piepkleine penseeltjes bouwt hij lijntje per lijntje zijn werk op. Die techniek, is heel bijzonder.