JAN BURSSENS (Mechelen 1925 – Merendree 2002)
Jan Burssens is geboren in Mechelen in 1925. Aan de Academie voor Schone Kunsten te Gent krijgt hij les van onder andere Hubert Malfait. Later, in 1961, wordt hij er zelf leraar en tenslotte titularis van het schildersatelier naar levend model. Op 21-jarige leeftijd trekt hij naar Nederland waar hij in contact komt met de schrijver Bertus Aafjes en met de schilders Karel Appel en Pierre Corneille. In 1948 – jaar van de dood van zijn moeder – verblijft hij een jaar aan zee en schildert hoofdzakelijk marines, duin- en strandlandschappen waarbij hij experimenteert met lakverf, zand, keitjes, schelpen en allerlei andere materialen. Hij maakt een tijdje uitsluitend geometrisch-constructivistisch non-figuratief werk, maar schakelt snel over naar het lyrisch abstracte. In 1952 wordt hij medestichter van de groep ‘Art abstrait’, maar neemt na een jaar reeds ontslag. Met een studiebeurs van de Unesco verblijft hij in 1959 een aantal maanden in New York waar hij het werk van Jackson Pollock leert kennen. Na een tijd abstract te hebben geschilderd groeien er uit de kleurwirwar van korrelige verfmaterie gezichten en figuren. De vormen zijn organisch grillig en de omgeving waarin ze baden moerassig. Vanaf de jaren zestig worden deze vormen zelf herkenbare personages: mensen die hem nauw aan het hart liggen, portretten van de Groten der Aarde en heel wat zelfportretten. Het zijn echter geen clichéportretten, maar portretten die door aantasting gedefigureerd worden wat toelaat om de binnenkant te tonen. Burssens’ werk sluit goed aan bij de existentiële schilderkunst zoals deze door Sartre werd onderbouwd: schoonheid hoeft niet noodzakelijk engelachtig te zijn, maar kan ook worden gevonden in het lelijke geweld. In het werk van Burssens vinden we de nieuwe mens terug, door God en de zijnen verlaten, kwetsbaar en teergevoelig, maar met een sterke individuele trots.
Jan Burssens nam deel aan talrijke prestigieuze tentoonstellingen, zoals de Biënnale van Sâo Paulo (1953), de 29e Biënnale van Venetië en de internationale Guggenheimprijs te New York (1958), de Biënnale van Tokyo en Documenta II in Kassel (1959), de tentoonstelling ‘Figuratie en Defiguratie’ in het Museum voor Schone Kunsten te Gent (1964) etc.. Werken van Burssens bevinden zich in talrijke musea en collecties in binnen- en buitenland, o.a. in het Guggenheimmuseum te New York.
In 2002 overleed Jan Burssens in Merendree.
 
NL  FR  EN